Najbardziej cenionym (a jednocześnie najstarszym) rodzajem literackim na Bliskim Wschodzie jest poezja. To właśnie ona objaśniała trudne fragmenty Koranu, opisywała życie beduinów, opowiadała o bohaterskich czynach, magicznych miejscach, cudownej miłości i wiele więcej. Początkowo poezja była przekazywana ustnie. Okazją do jej słuchania były targi, gdzie gromadzili się poeci i recytowali. Najbardziej znany targ to targ w عكاظ, gdzie odbywały się nawet konkursy poetyckie. 

Przez setki lat wykształciło się wiele rodzajów poezji i pojęć z tym związanych. Jest ich bardzo dużo, ale najważniejsze to:

• Adab (أدب) - najprościej i najogólniej mówiąc to jest to literatura, beletrystyka
• Kasyda (قصيدة) - jest to klasyczna forma poezji arabskiej, brak podziału na strofy, powstała w czasach przedmuzułmańskich
• Dywan (ديوان) - zbiór wierszy jednego lub kilku poetów, uporządkowany alfabetycznie 
• Muallaki (المعلقات) - zbiór siedmiu najdoskonalszych kasyd zebrany w VIII w. n.e.. Wszystkie powstały w czasach przedmuzułmańskich

Jak wygląda współczesna literatura arabska? Przede wszystkim różni się od literatury klasycznej. Pojawiły się nowe rodzaje literackie, takie jak powieść, nowela, opowiadanie, czy dramat, ale dramat i proza są dosyć sobie bliskie. 

Nowoczesna literatura arabska mimo różnic jest silnie związana z tradycyjną literaturą arabską i tradycjami europejskimi. Z obydwóch źródeł zaczerpnęła pewne wzorce, przez co powstały właśnie nowe rodzaje literackie. 

Pisarze dodatkowo szukali inspiracji w otaczającym świecie. Zaczynają przedstawiać losy prostych, zwyczajnych ludzi. Piszą o konfliktach społecznych i religijnych, o braku wolności politycznej, biedzie, chorobach, wojnach oraz arystokracji, którą krytykują. Literatura arabska zaczyna nabierać bardziej przyziemnego charakteru i porusza sprawy życia codziennego, przez co staje się bliższa każdemu człowiekowi.