W języku arabskim nie ma bezokoliczników. Czasownik najczęściej podaje się w czasie przeszłym i teraźniejszym w 3 osobie liczby pojedynczej (هو) i wtedy się go odpowiednio odmienia. Jeżeli jednak jest możemy wyrazić bezokolicznik, stosując partykułę أَنْ z czasownikiem w trybie łączącym.
Tryb łączący tworzy się od czasu teraźniejszego. Oprócz bezokolicznika stosuje się go do wprowadzania zdań podrzędnych (celu, czasu) oraz do zaprzeczania czasu przyszłego razem z partykułą لَنْ.
أُرِيدُ أَنْ أَذْهَبَ
هَلْ تُرِيدُ أَنْ تَأْكُلَ السَّمَكَ؟
يُرِيدُ أَنْ يَدْخُلَ
Tabela dostępna na alarabija.com