Dżinn jest chyba najbardziej znaną postacią fantastyczną świata arabskiego. Kojarzymy je przez Księgę 1001 nocy, baśń o Aladynie, czy nawet gry wideo. Dżinn bardzo mocno zaznaczył swoją obecność w kulturze, religii (a głównie w przedmuzułmańskich wierzeniach), a nawet w języku przez powstanie niektórych słów. Jakie w takim razie są? Co je wyróżnia? 

Dżin z jednej strony jest postacią fantastyczną, a z drugiej można znaleźć dowody na jego istnienie w Koranie, poezji, literaturze, legendach, podaniach i innych źródłach. Z tego powodu powstanie dżinnów nie jest jasno wyjaśnione, chociaż przyjmuje się, że miało to miejsce przed powstaniem człowieka. جن powstał z czystego płomienia i obłoku pary, lub z samego ognia, lub z palącego ognia. Ogień jest tym samym dla dżina, czym glina dla człowieka w mitologii greckiej. Inne podobieństwa między człowiekiem i dżinem można znaleźć w wielu miejscach. Jedna i druga postać cechuje się wolną wolą, rozumem i świadomością oraz możliwością posiadania potomstwa. جن jest także istotą śmiertelną, ale żyje zdecydowanie dłużej niż człowiek. 

Dżiny to postacie pełne kontrastów. Z jednej strony bardzo szybko się poruszają, potrafią się przenosić z miejsca na miejsce, szybko wznoszą się do nieba i wiedzą jak budować świątynie i pałace. Z drugiej strony natomiast nie potrafią się modlić, czynić cudów, czy otworzyć zamkniętych drzwi. Kontrast jest także w wierze dżinów. Wszystkie powinny przestrzegać prawa szariatu, ale część z nich jest niewierząca. Wówczas unikają modlitwy, ramadanu i boją się Sury Al-baqara. Wypowiadając ją oraz basmalę można odstraszyć dżina. Inną obroną przed جن były specjalne amulety, pierścienie lub zwyczajnie żelazo. Pomocne mogły też okazać się zaklęcia kahina.