mail@alarabija.com alarabija.com
29 April 2026 Oryginalna strona

Wierzenia przed islamem

Wierzenia przed islamem

Wierzenia przed islamem

5 września 2020 Krzysztof Lewandowski Historia, kultura i religia

Spośród największych religii świata można uznać Islam za najmłodszą wielką religię świata. Powstawał na Półwyspie Arabskim na początku VII wieku. To nie był krótki proces, a przyczyniły się do tego lokalne tradycje Arabów oraz całe dziedzictwo starożytnego Bliskiego Wschodu, a wierzenia przed islamem się różniły.

lud, który wcześniej zamieszkiwał Półwysep to ludzie Aribi

Wcześniejsze wierzenia przed islamem miały charakter politeistyczny. Zdecydowana większość plemion miała swoich własnych bogów. Istnieli także bogowie wspólni dla kilku-kilkunastu plemion, dlatego też początkowi wyznawcy Islamu wzorowali się na pierwotnych wierzeniach. Wiele z nich przeniknęło do późniejszej wiary.

Wiara w duchy, w wielu bogów, w szczególne/wyjątkowe kamienie i samotne drzewa (utożsamiane z duchami) cechowały przedmuzułmańskie wierzenia. Dodatkowo ówcześni Arabowie wierzyli w dżiny i ghule. Dżiny były traktowane jak demony, istoty diabelskie, którymi Beduin zaludnił pustynię. Dżin był nieprzyjazny człowiekowi, był uosobieniem wyobrażeń o dzikiej i groźnej pustyni - nieznane rejony pustyni były zamieszkane przez dżiny. Według Arabów ludzie obłąkani są opanowani przez dżina. Co ciekawe po pojawieniu się Islamu liczba dżinów wzrosła, a nie jak można byłoby się spodziewać zmalała. 

Interesujące jest życie pogańskich beduinów. Ich religia była bardzo uboga, nie byli zainteresowani życiem duchowym. Nie stworzyli swojej mitologii, ani teologii. Religia beduińska reprezentuje najwcześniejszą i najbardziej prymitywną formę wierzeń semickich. Jest to religia animistyczna. Beduini czcili ducha ziemi, a duch jałowej ziemi był złośliwym demonem. Świadczy to o głębokim przywiązaniu beduinów do ziemi (nie jako terytorium, a jako źródła życia). 

W przedmuzułmańskich wierzeniach znaleźć można jeszcze kult słońca i księżyca. Beduini byli pasterzami i koczownikami. Z powodu panujących na Półwyspie warunków atmosferycznych wypasali zwierzęta w nocy przy świetle księżyca, dlatego to on był dla nich istotny. Natomiast słońce traktowali jako obiekt, który chce ich zniszczyć razem z całym życiem zwierzęcym i roślinnym. Kult słońca byłby charakterystyczny dla beduinów gdyby trudnili się rolnictwem.